Μέθοδος McKenzie

Η μέθοδος McKenzieστα μέσα της δεκαετίας του ’50 από τον νεοζηλανδό φυσικοθεραπευτή RobinMcKenzie. Σταδιακά η μέθοδος McKenzieεξελίχθηκε σε ένα πλήρες σύστημα μηχανική διάγνωσης και θεραπείας για ασθενείς με προβλήματα στην σπονδυλική στήλη. Η φιλοσοφία της μεθόδου βασίζεται στο γεγονός ότι στις περισσότερες δραστηριότητες της καθημερινότητας κυριαρχεί το καμπτικό πρότυπο στάσης. Αυτό προκαλεί σταδιακή βράχυνση των προσθίων στοιχείων της σπονδυλικής στήλης και διαταραχή του υδροστατικού μηχανισμού των μεσοσπονδύλιων δίσκων.

Η μέθοδος McKenzie ταξινομεί τους ασθενείς σε 3 σύνδρομα:

  • Το σύνδρομο στάσης όπου ο πόνος προκαλείται από υπερβολική κακή στάση
  • Το σύνδρομο δυσλειτουργίας όπου ο πόνος προκαλείται από την διάταση των βραχυμένων ‘δυσλειτουργικών’ μαλακών φορείων.
  • Το σύνδρομο διαταραχής που αφορά την ακεραιότητα του υδροστατικού μηχανισμού των μεσοσπονδύλιων δίσκων.

Η θεραπεία στοχεύει στην επικέντρωση του πόνου και στην σταδιακή μείωση ή κατάργηση των συμπτωμάτων. Αυτό επιτυγχάνεται διαμέσω της βελτίωσης της στάσης του ασθενούς, την διατήρηση εργονομικών προτύπων και στην επανατοποθέτηση του ζελατινοειδούς πυρήνα του δίσκου στην φυσιολογική του θέση μέσα στον ινώδη δακτύλιο. Αυτό επιτυγχάνεται με μία σειρά από εξειδικευμένες ασκήσεις, παγκοσμίως γνωστές ως ασκήσεις McKenzie.